pişmanlık çare eder mi bilmem ama artık kendime geldim ve itibarını kati suretle iade ederim ve şuan iyiki diyorum bu yıllara, iyiki diyorum bu yaşanmışlıklara. Geriye elde kalan derslerle, hayat tecrğbesiyle yola devam ediyorum. İşte buradayım. Bu hayat serüvenimin belki de en önemli noktasından kendime dair bir yaşanmışlıktan dem vurduktan sonra… Velhasılıkelam… Zamanın biz insanoğluna…

Velhasıl kelam : İnsanoğlu bu arayış yolculuğuna her ne kadar devam etmiş olsa da, her ne kadar bu uğurda insanlığa zulüm etse de bir an olsun vazgeçmeyi hiç düşünmüyor, insanoğluna düşündürtülmüyor. Çünkü insanoğlunda öylesine bir hırs varki: Yaratıcısının kudretinde olan ölümsüzlüğü yaratıcısına karşı gelerek  gerçekleştirmeye çalışmaktan kendini alıkoyamıyor, alıkoydurulmuyor… Oysa meseleye farklı açıdan bakabilenlerden olabilseler…

Tek yaratıcı buyurdu…    Bir zamanlar yaratıcının gõlgesi altında payidar ve itaatkar olan iblis kibrine yenik düştü . Kibri onun itaatkarligina ket vurmuştu , unutmuştu varlığı  sebebini, unutmuştu varlığı membahı Rabbini… Neden mi ?Bir nefis uğruna . Bir nefis uğruna kovulmuştu huzurdan. O artık mağrurların başını çekiyordu ve isyan ettigi Rabbine bunu kıyamete kadar sürdüreceğinin…